Sunday, November 23, 2008

வா ரணம் ஆயிரம்

கௌதம் மேனனின் படங்கள் மீது எனக்கு பெரும் எதிர்பார்ப்பு இருந்ததில்லை. தமிழ் சினிமாவின் over-rated இயக்குனர்களில் முதல் ஆள் என்பது என் கணிப்பு. வாரணம் ஆயிரம் என் கணிப்பை உறுதி செய்தது.

படம் ஆரம்பிக்கும்போது, பெயர்கள் ஆங்கிலத்தில் வருகின்றன. எல்லாரும் அனேகமாக ஆங்கிலத்திலேயே பேசுகின்றனர். படத்திற்கு, 1000 Elephants என்று பெயர் வைத்திருக்கலாம் போலிருக்கிறது. அவ்வப்போது, தமிழில் sub-title போடுகிறார்கள். முழு படத்திலும் ஏன் அப்படி செய்யவில்லை என்று தெரியவில்லை.

சமீபத்திய தமிழ் சினிமாவில் நிச மனிதர்களின் கதையை படமாக்கினால், அந்த மனிதர்கள் மீது மரியாதையோ, அனுதாபமோ வராமல் பார்த்துக்கொள்வார்கள். உதாரணம் - பாரதி, இருவர், குரு. நான் பெரியார் பார்க்கவில்லை. பார்த்திருந்தாலும் என் எண்ணத்தில் பெரிய மாற்றம் இருக்காது என்று நினைக்கிறேன். காரணம் - சத்யராஜ், ஞானசேகர் மற்றும் பெரியார். வா. ஆவில் தந்தையின் பாத்திரத்திற்கு யாரவது inspiration என்றால், அவர் மேல் எனக்கு மரியாதையோ அனுதாபமோ வந்திருக்காது.

பொருளாதாரத்திலோ, தன் உடல் நலனிலோ, குழந்தைகளின் மன உறுதியிலோ ஈடுபாடில்லாத தந்தையாகவும் அதனால் பாதிக்கப்படும் மகனாகவும் சூர்யா. அப்படிப்பட்ட தந்தைதான் மகனுக்கு inspiration என்பது கதையின் கருத்து மாதிரி தெரிகிறது. தந்தை - மகன் உறவில், Airtel விளம்பரத்தில் வரும் நெகிழ்ச்சியில் நூற்றில் ஒரு பங்கு கூட இந்த படத்தில் இல்லை.

Romance-ஐ சிறிதும் அழகாக காண்பிக்க முடியாத அளவிற்கு கெளதம் காதல்புல அறைகூவலர். (புரியாதவர்கள் இந்த சொல்லை google செய்யவும்). அதை ஈடு கட்ட சூர்யா முயற்சிக்கிறார். முடியாத போது, காதலர்கள் I love you என்று சொல்லிக்கொள்கிறார்கள்.

முக்கியமான் காட்சிகளில் தேவையில்லாமல் fade-out, fade-in செய்வது என் என்று தெரியவில்லை. அனேகமாக எல்லா காட்சிகளும் தேவைக்கு அதிகமாக 3-5 நிமிடங்கள் ஓடுகின்றன. கடைசி காட்சியில் சிம்ரன், படத்தின் டைட்டிலை சொல்வது எஸ்.வீ. சேகரின் காட்டுல மழையை ஞாபகபடுத்துகிறது. சிறிதும் அழுத்தமில்லாத வசனங்கள். மொத்ததில் மூன்று மணி நேரம் வீண்.

படத்தைப்பற்றி எதாவது நல்லதாக எழுதவேண்டும் என்றால், சூர்யாவின் கடின உழைப்பு பற்றியோ அமெரிக்காவை அழகாக காண்பித்த காமிராவையும் சொல்லலாம்.

2 comments:

subbu said...

Couldn't agree more.

As in the recent movies with fascination for the 70's and the 80's the costume and properties were used. But showing the older spencers and central just spoiled the show. Not because they were cheap graphics but they were so cliched like how they used to show LIC,Anna Salai Etc., when somebody comes to madras in olden movies.

The movie is nothing when compared to the brilliance of Forrest Gump from which the central theme seems to be adopted.

And Tamil has had better biographical movies than this : Aarilirundhu aruvanthuvarai comes to mind.

Ranganathan said...

really surprised to see your comments...

i liked the movie...but with due respects to you:-))