Tuesday, July 14, 2009

இரண்டு வகைத் தமிழ்படுத்துதல்

முதல் வகை நாம் ஏற்கனவே பார்த்த "மெய்ப்புல அறைகூவலர்" ரகம். இரண்டாவது வகை நாம் விஜய் டிவியில் பார்க்கும் "தமிழ்ப்பேச்சு எங்கள் மூச்சு" ரகம்.

கழகங்களின் தயவால் பல்லுடைக்கும் தமிழ்தான் நல்ல தமிழ் என்று ஒரு எண்ணம் இருந்து வருகிறது. அறிஞர் (?) அண்ணாவின் ஒரு சோறு பதம் - "...ஊட்டிய உணர்ச்சிகளை உயிர் உள்ளவையாக்கிட உறுதி பூணும் வகையில் கொண்டாட வேண்டும்...." எதற்கு என்ன அர்த்தம் என்று என் 12 வயது மகனுக்கு புரியவைக்க நான் பட்ட கஷ்டம் வேறு யாருக்கும் வர வேண்டாம். அவன் இந்த காலத்து மாணவன். "OK", "like" என்று இரண்டு வார்த்தைகளை வைத்து எல்லாவற்றையும் விளக்கும் ரகம். வைரமுத்துவை தரிசித்தால் தமிழ் வருமோ என்று அதற்கும் ஏற்பாடு செய்தோம். பெரிய பலன் ஏதும் இல்லை. அண்ணாவின் தமிழ் அவனைப்படுத்தியத்தில் ஏதும் வியப்பில்லை. அவன் வேலையை சுளுவாக்க நான் ஒரு வழி செய்தேன்.
  • எந்த வார்த்தைகள் புரியவில்லையோ அவற்றை விட்டு விடு.
  • தேவையில்லாத பெயரெச்சம், வினைஎச்சங்களை விட்டு விடு.
இதன் படி அவன் எழுதும் தமிழ் அவன் ஆசிரியைக்கு புரியும் என்றுதான் நினைக்கிறேன். அண்ணாவின் உரைநடையே புரிந்திருக்கிறதே! இது கேட்ச்-22வில் யோசரியன்னின் தணிக்கை மாதிரி இருக்கலாம். பரீட்சை முடிந்து பேப்பர் பார்க்கும் போதுதான் தெரியும்.

இந்த கடின மொழி தமிழில் மட்டுமல்ல - அனேகமாக எல்லா இந்திய மொழிகளிலும் இருக்கும் என்ற நம்பிக்கை எனக்கு இருக்கிறது. ஒரு முறை ஆல் இந்திய ரேடியோவின் ஹிந்தி பற்றி பால்ராஜ் சகானி சொன்னார் - "அப் சமாச்சார் மே ஹிந்தி சுனியே". குத்துமதிப்பாக மொழி மாற்றம் செய்தால் - "இப்போது செய்திகளில் ஹிந்தி கேளுங்கள்". இது சுமார் ஐம்பது வருடங்களுக்கு முந்தைய செய்தி. இருபது வருடங்களுக்கு முன் கேட்டது: "மந்திரி நே சம்வாத் தாதா சம்மேளன் மே சம்போதித் கியா". இதைக்கேட்டபின் மந்திரி மேலும், பத்திரிகைகாரர்கள் மேலும் இருந்த கொஞ்ச நஞ்ச மதிப்பும் போனது.

என்னுடைய ஹிந்தி ஞானமும் கொஞ்சம் குறைவு.

No comments: