Sunday, June 07, 2015

விக்கிரமாதித்தன் கதை

விக்கிரமாதித்தன் மீண்டும் முருங்கை மரத்தின் மீது ஏறிக்கொண்ட வேதாளத்தைப் பிடிக்கச் சென்று, பெரும் போராட்டத்திற்கு பிறகு வசமாகப் பிடித்துக் கொண்டான். தோளில் வேதாளத்தை சுமந்தபடி குகையை விட்டு நடக்கத் தொடங்கினான்.
அவனது பராக்கிரமத்தை பார்த்து வியந்தாலும் வேதாளம் தான் தப்பித்து கொள்வதற்கு வழி தேடிய வண்ணமே இருந்தது. அதனால் வேதாளம் மீண்டும் ஒரு கதையை விக்கிரமாதித்தனுக்குச் சொல்லத்துவங்கியது.
"மன்னா! அறக்குழப்பங்கள் மன்னனுக்கு மட்டும் வருவதில்லை. சாதாரண மக்களுக்கும் வருவதுண்டு.  விக்கிரமாதித்தா! உனக்கு ஒரு கதை சொல்கிறேன் கேள்!
சென்னையின் ஒரு பகுதியில் அம்பி என்ற ஒருவன் வாழ்ந்துவந்தான்.  அம்பி என்ற பெயருக்கு ஏற்ப, சட்டத்திற்கு உட்பட்டு பரிபூர்ண கன்பர்மிஸ்டாக வாழ்ந்து வந்தான்.  ஒரு நாள், அவனுக்கும் அவன் மனைவிக்கும் அவர்கள் இருக்கும் அபார்ட்மெண்டிலிருந்து ஒரு தனி வீடு வாங்கி குடியேற ஆசை வந்ததது.  அவர்களுக்கு கட்டுப்படியாகும் விலையில் தனி வீடு வாங்குபவது கடினம்.  இருந்தாலும், நீ முயற்சிப்பது போல் அவர்களும் தளராது தனி வீடு தேடி வந்தனர்.  
அவர்களுக்கு கட்டுப்படியாகும் விலையில் ஒரு வீடு விலைக்கு வந்தது தெரிய வந்தது.  குறைந்த விலையில் வீடு என்றால், ஏதாவது ஒரு பிரச்சினை என்று தானே அர்த்தம்?  அந்த வீட்டிலும் இருந்தது.  வீட்டின் சொந்தக்காரர் கோவிந்தன்.  அவர் இறந்தபின், அவருடைய வாரிசுகள் வீட்டை விற்க முயன்று கொண்டிருந்தனர்.  கோவிந்தனுக்கு, மூன்று மகன்கள், ஒரு மகள்.  கோவிந்தனின் மனைவி லட்சுமி அம்மாளும் இந்த நான்கு வாரிசுகளும்தான் சேர்ந்து வீட்டை விற்க விரும்பினர்.  சற்று விசாரித்ததில்,  கோவிந்தனுக்கு இன்னொரு மகள் இருந்தது தெரிய வந்தது.  இருபது வருடங்களுக்கு முன் இறந்து விட்டிருந்த அவளுக்கு, அப்போது, மூன்று வயதில் ஒரு மகன் இருந்திருக்கிறான். அவள் கணவன் ராமானுஜனுக்கும், கோவிந்தன் குடும்பத்திற்கும், பகை இருந்து வந்திருக்கிறது.  நோயாளிப் பெண்ணை தனக்கு கட்டி வைத்தார்கள் என்பது ராமாநுஜனின் வாதம்.  அப்பெண் இறந்த போது, ராமானுஜன் வரக்கூட இல்லை.  பின்பு அவனைப்பார்த்த  கோவிந்தனின் மகன்களுக்கும் அவனுக்கும், கைகலப்பு கூட நடந்திருக்கிறது.  அதனால், ராமானுஜனுக்கும் கோவிந்தன் குடும்பத்திற்கும் சற்றும் தொடர்பே இல்லாமல் ஆகி விட்டிருந்தது.  ராமானுஜன் பின் வடக்கே எங்கோ குடியேறியதாகத் தெரிகிறது.   சட்டப்படி ராமானுஜனின் மகனும், கோவிந்தனின் வாரிசுதாரர் தான்.
ஆனால், அவர்கள் இருக்கும் இடம் தெரியாது.  உயிருடன் இருக்கிறார்களா என்று கூட தெரியாது.  அதனால், கோவிந்தன் குடும்பத்தார், ராமானுஜன் மகன் இல்லாமல், ஒரு வாரிசு சான்று கூட வாங்கிவிட்டனர்.
இந்த நிலமையில், அம்பியின் வக்கீல், அம்பி அந்த வீட்டை வாங்குவது சட்டப்படி பிரச்சினையாகும் என்று தெரிவித்தார்.  ஆனால், ஒரு சுமூகமான ஒப்பந்தம் ஏற்பட்டால், பார்க்கலாம் என்று சொன்னார்.   கோவிந்தன் குடும்பத்தார் கலந்து பேசி ஒரு அம்பிக்கு லாபம் வருமாறு ஒரு யோசனை தெரிவித்தனர்.
அம்பி சட்டத்திற்கு பயந்தவனாதலால், விற்கும் விலைக்கே பதிவு செய்ய விரும்பியிருந்தான்.  அது அரசாங்கம் வகுத்திருந்த விலையைவிட சற்றே அதிகம்.  இதனால், அம்பி செலுத்த வேண்டிய வரி 30% அதிகம்.  பொதுவாக, மக்கள் வரியில் குறைக்க அரசாங்கம் வகுத்திருந்த விலையைவிட அதிகம் செலுத்துவதை விரும்புவதில்லை.  அம்பியும் பொதுஜனம் என்பதால், கோவிந்தன் குடும்பம், அரசாங்க விலைக்கு பதிவு செய்யலாம் என்றனர்.  30% வரி குறைவதால், அம்பிக்கும் லாபம்.  ராமானுஜன் மகனுக்கு பங்கு கொடுக்க வேண்டாததால், கோவிந்தன் குடும்பத்தினருக்கு தலா 20% அதிகம் கிடைக்கும்.  வின் வின் சிசுவேஷன்.  வக்கீலும் இது பரிசீலிக்க வேண்டிய அம்சம் என்று சொன்னார்.
அவர்கள் சொன்னபடி செய்தால், அம்பிக்கு லாபம் மட்டுமல்ல.  அவனுக்கும் அவன் மனைவிக்கும் வாழ்நாள்  விருப்பம் நிறைவேறும்.  இப்படி ஒரு வாய்ப்பு பின் கிடைக்காது.
இருக்கிறானா இல்லையா என்று முகம் தெரியாத ஒருவனுக்காக அம்பி ஏன் இழக்க வேண்டும்?  ராமானுஜன் மகன் உயிருடன் இருந்தால், அவனுக்கு இது பற்றி தெரியக்கூட வராது.  அப்படியே வந்தாலும், அம்பிக்கு ஆதரவாக அவன் வக்கீல் செயல்படுவார்.  அவருக்குத் தெரிந்த சட்டத்தால், அம்பி தரப்பிற்கு வெற்றி பெற்றுத்தற முடியும்.
இந்த நிலையில் அம்பி என்ன செய்ய வேண்டும்?   இந்தக் கேள்விக்கு பதில் தெரிந்தும் கூறாவிட்டால், உன் தலை வெடித்து சுக்கு நூறாகும்."
"அம்பி, ராமானுஜன் மகனும் சேர்ந்து விற்றால் மட்டுமே வீட்டை வாங்க வேண்டும்.  அம்பியைப் பொருத்தவரை ராமானுஜனுக்கும் அவன் மகனுக்கும் கோவிந்தன் குடும்பம் செய்ததும் செய்ய நினைப்பதும்  நியாயமில்லை.  முதல் அநியாயத்திற்கு பிராயச்சித்தம் செய்யாமல், மீண்டும் ஏமாற்றுவது தவறு.  அதற்கு, அம்பி உடந்தையாக இருந்தால், அவனால் நிம்மதியாக இருக்க முடியாது.  ராமானுஜன் மகனுக்கு பங்கு கிடைத்தால், அதுவே அக்குடும்பம் செய்யும் பிராயச்சித்தமாகும்.   அம்பியைத் தவிர வேறு யாரும் வாங்க வராததாலேயே அவர்கள் விலையைக் குறைத்தனர்.  அம்பியையும் விட்டுவிட்டால், அவர்களால் அந்த வீட்டை வைத்து ஒன்றும் செய்ய முடியாது.  ராமானுஜன் மகனைக் கண்டுபிடிப்பதைத் தவிர, கோவிந்தன் குடும்பத்திற்கு வேறு வழியும் இல்லை.  
 சட்டமும் இதையே சொல்லும்.  ஆனால் சட்டத்தில் குறுக்கு வழிகள் வழிகள் உண்டு.  அவற்றில் புகுந்து செல்லாமல் மனசாட்சி வழி செல்வதுதான் அம்பிக்கு சரிப்பட்டு வரும். "
விக்கிரமனின் இந்த பதிலால் அவன் மௌனம் கலைந்தது.  அவன் தோளை விட்டு, வேதாளம் பறந்து மீண்டும் முருங்கை மரத்தில் ஏறியது.

Saturday, May 09, 2015

Thus Spake the coconut tree

“Knowledge is insufficient to comprehend this universe.  Human consciousness must expand many fold to understand such a complexity and vastness.”, I said.

It was one of those terrace conversations I have with my son.  He is a student and hopes to get back to Physics sometime in the future, when the universe interests him more than computers.

“That’s a philosophical mumbo jumbo, I’ve heard it a hundred times from you.  Please talk some real Physics.” said my son.

“May I join the conversation?”  a gentle deep voice asked.  I realised it is the coconut tree that spoke.  My son didn’t bother to look around and said, “Go ahead.”.  He too must have got used to the tree. He has been alone at home during holidays and may have struck a friendship with the tree.

“It is amusing to listen to humans who think knowledge is absolute.”, the tree paused for a while and said, “Tell me, what do you think of me?”

“I see your branches and leaves, whatever you may want to call them are designed in such a way to not resist strong winds.  They let the wind pass through.  The trunk can sway during strong winds unlike a mango or neem tree.  The coconut is of the shape of a football that lets it disperse in different ways.  I like this analysis.  I think I can write a paper on the physics of every part of the coconut tree.”

“Sure you can, if you observe enough.”

“See, that’s the power of science.  I can explain everything rationally, support it with pure mathematics and quote references of work that use in my paper.  No mumbo-jumbo there.”

“I see your point.  Do you think you could have such an analysis, 10 years ago?”

“Probably not.  I learnt a lot of stuff as prepared for IIT.”  

“Well, someone who got into IIT recently wouldn’t be able to analyse when he was 8-9 years old.  What do you know about my age?”  asked the tree.

“You must be about 40.  I heard this area was developed about 40 years ago and they must have planted these tree then.  There is a pattern in the way they had planted.”

“It doesn’t matter.  I may be a few million years old, all coconut trees are the same.  We just continue living at a new place.  The point is, I’m a lot older than your knowledge.  Right?”

“I guess so.”

“For the same question I asked - “what do you think of me?” Would someone who lived five hundred years ago, answered the same?

“No.  This knowledge is recent - about couple of hundred years.”

“So, your Physics is based a few hundred years of knowledge.”  

I could sense the sarcasm there.

“If I were you I wouldn’t bet too much on that knowledge.  It is a bit stale already and would give way for another idea in a hundred years.”  continued the tree.

“So… what is permanent?” 

“This moment.  It is always there."

“That’s enlightening.  Thanks”, said my son.


“You’re welcome.  We, tropical trees are known for that!”, said the tree with a wink.

Sunday, March 22, 2015

What's in a last name?

I was just telling my son about my boss who coined a new last name from his father's name and got his siblings adopt it.  Now his family has a unique last name.

 My last name is the name of the village. Since I hadn't been to the village in twenty years and it is too long to spell, I offered him to find a new last name that he can start using.  Adyar was an option.  But he didn't like it as the old style initials would read ASS.  So, he decided to use my first name as his last name. This has been a standard in many south Indian families.

After the topic of my boss' last name, I offered that we can coin a new unique last name that is easy to spell and neutral.  We rejected a few options.

  • No place name, as we carry no special trait of people from a place.  So, no Tiruchendurai, Adyar, Longawal, Bindaranwale, Semmangudi, Ariyakkudi etc.
  • No animal names as we can't identify with any animals.
  • No caste names. So, Iyer spelled in hundred different ways is out. 
  • No family names based on Gothram - too old style.
  • Last name by profession is possible.  The west has the Cooks, Bakers, Smiths and Archers.  Closer home, the Zoroastrians had Contractor, Engineer, Kelawala, Daruwala, Tadiwala and Kagalwala.  
We are getting close.  We use computers at work more than most people.  My son is doing an undergraduate course in Computer Science.  So, Computerwala is an option.  An Indianized name like Ganithshastri is also an option.  Going for short names, there are options like Java, Ruby, Python, C and C++.  Quite trendy, but may not stay trendy for long.  He even considers BackslashZero as an option.

But wait.  What if he wants to be an investment banker?   My son is only in the first year of college and committing to such a last name at this stage appears too rash a decision.

So, we are postponing the decision by about 10 - 12 years till he chooses a lifetime profession.  And hopefully we will have more options then.