Enlightened ... There are no special effects.

My wife was cheated by an online merchant.  She was made to transfer money to a fraud account.  By the time she realized that she was getting cheated, she had already transferred about Rs 12,000.  Once she realized, we decided to file a Cyber Crime complaint. To check the process, she spoke to a friend who was in the Police department.  He directed her to go to a specific office in the city and file a complaint.  Once the complaint is recorded and validated, she can approach the bank to further actions (we didn't know what the further action was).   Since it was already late in the evening, we decided to first file the online complaint.  The next day an officer from the Cyber Crime department (that the friend referred to) contacted my wife and asked her to visit the office.  Her identity and the fraudulent transactions were verified.  She was given an acknowledgement of the complaint. She approached the bank with this complaint.  In...

This morning a lady introduced me to her mother-in-law who must be 90 or even older.  The old lady was graceful and wasn't clouded by the memory corruption that comes with ageing.  She connected the references to my grandfather and asked if I was his grandson.  She probably knew my parents and more popular uncles and aunts, but she chose my grandfather as a person of reference.  My grandfather was that patriarch, morally strong, balanced and a role-model.  I was lucky to have seen such a patriarch in our family.  He wasn't much of a Brahmin in the orthodox sense, but had to take the profession of a medical doctor.  He sure was a patriarch we all are proud of, but not a villain in the millennial sense.  He wouldn't care if he were to be called a villain - he was beyond such silly labels.  We will look into the roles and responsibilities of such a patriarch with my grandfather as an example. I guess my grandfather inherited the role.  His ...

Another day, another issue.  Be it a house or an organization or a structure, maintaining and keeping it in good condition is a challenge.  Not many are cut out for that.  In fact, our sense of accomplishment and satisfaction is more when things are created, not when a smooth operation over a long period is ensured.  I see this all around. A builder takes great pride in the projects he completed.  Does anyone talk about what it takes to maintain it?  The organization that is supposed to maintain it solves problems day in and day out - from people issues, repairs, productivity and what not.  These problems are on top of it's basic responsibilities like cleanliness, security, safety etc. We boast of big temples our ancestors have built.  Small new temples are created all over the country; what happens to the big ones that cry for maintenance and patronage?   This is not about just physical structures.  Developers like to showcase thei...

(படம் உபயம்: விமலாதித்த மாமல்லன்) இதைப் பற்றி ஏற்கனவே அரைகுறையாக ஒரு விமர்சனத்தை வைத்துவிட்டேன்.  புத்தகத்தை முழுவதும் படித்தபின் இந்தக் கட்டுரையை எழுதுகிறேன். விமாவைப் பற்றி ஓரளவுக்குத் தெரிந்தவர்களுக்கு இந்த நாவல் அவரது அனுபவங்களிலிருந்து எழுதப்பட்டது என்று தெரிந்திருக்கும்.  திடுக்கிடும் திருப்பங்கள், அதிர்ச்சி தரும் நிகழ்வுகள் என்று எதுவும் இல்லாமல், 1980களில் இலக்கிய உலகில் சாதிக்க நினைத்த ஒரு இளைஞனின் அலுவலக, இன்ன பிற அனுபவங்களை சாவகாசமாக நடந்ததை நடந்தபடி விவரிக்கும் நாவல் இது.  நாவல் முழுவதும் நாயகனுக்கானது.  நாவல் முழுவதும் வரும் நண்பர்களும், இலக்கியவாதிகளும் சூழலைத் தருவதோடு வேறு எந்த தாக்கத்தையும் ஏற்படுத்தவில்லை - இரண்டு மூன்று பேரைத் தவிர. சுந்தர ராமசாமி தோன்றும் அத்தியாயங்கள் அருமை.  அற்ப விஷயங்களுக்குக் கூட அடித்துக் கொள்ளும் இலக்கிய உலகில் அவருக்கு இருந்த மரியாதையும் அதற்குக் காரணமான அவர் குணமும் அந்த அத்தியாயங்களில் வெளிப்படுகின்றன.  இன்னும் சில நல்ல மனிதர்கள், பல சாதாரண மனிதர்களும் நாவலில் வந்து போகின்றனர். திரும்பத்திரும்ப நண்பர்...

நான் அனைத்தையும் அறிந்தவனல்ல; அனைத்தையும் அறிந்தவர் எவரும் இல்லை! இருப்பினும் நாம் சேர்ந்து, இந்தியாவை கட்டமைப்போம். (Source: I am not perfect. Nobody is! Let’s build India anyway! ) “மக்களின் பின் நிற்பவன் தான் தலைவன்.” ~லவோ ட்சு இது முணுமுணுக்கப் படும் ஒப்புதல் வாக்கு மூலம் அல்ல. கடினமான பொதுவாழ்க்கையில் இருக்கும் எனது முழக்கம். இங்கு, முழுமையின்மை பலவீனமாகக் காணப்படுகிறது; சந்தேகங்கள் நையாண்டிக்கு உள்ளாகின்றன; “எனக்குத் தெரியாது” என்று ஒப்புக் கொள்வது அரசியல் தற்கொலைக்கு நிகரானது இருந்தாலும் அதை ஒளிவு மறைவின்றி தெளிவாகக் கூற விரும்புகிறேன்: என்னிடம் எல்லாவற்றையும் மாற்றும் மந்திரக் கோல் இல்லை. எல்லாக் கேள்விகளுக்கும் என்னிடம் பதில் இல்லை. சிக்கலான, சுடும் உண்மைகளை தவிர்த்துப் பேசுபவர்கள் உங்களை ஏமாற்றுகின்றனர் அல்லது தங்களைத் தாங்களே ஏமாற்றிக் கொள்கின்றனர். "பிரபலமான அரசியல்வாதி”யானவுடன் மக்கள் உங்களை வேறு விதமாகக் காண்கின்றனர். அவர்களது எல்லா கேள்விகளுக்கும் உங்களிடம் ஆணித்தரமான, உறுதியான, திருப்திகரமான பதில்களை எதிர்பார்க்கின்றனர். உங்கள் தயக்கங்களை , உறுதியின்மையை ஆராய்ந்து...

A senior gentleman passed away early this morning near my place.  Nothing unusual about elderly people passing away.  His son was away in foreign country.  Grief stricken, he must be searching for flight tickets to see his father's face one last time. He was here just a few days ago with his father who was convalescing after a knee surgery.  Nearly the same sequence of events happened when the senior's wife passed away a couple of years ago.  The son had visited her, returned and was on his way to his home from the airport when the sad news reached him. This sounds too familiar.  Many of my friends and relatives have experienced this kind of a situation.  The son, tries to be with his parents during their last days, but somehow, he is not by their side at the right moment. Is it the fear that is playing out here ... fear in the subconscious of the son who lives in a foreign land?  Does the guilt that he is leaving his parents alone play a role in ...

(Have you read my earlier blog on Gandhi ?) The corporate world and my years administering a resident welfare association taught me a crucial lesson about running any organization: unity, or the absence of conflict, is paramount. In companies, clashes between sales and engineering, or finance and quality, are common. Individuals who can bridge these departmental divides are invaluable. The same holds true for resident welfare associations. The Enduring Relevance of Unity Differences are natural in any diverse group; democracy, in particular, demands cooperation despite these disparities. This is precisely where Mahatma Gandhi's philosophy remains profoundly relevant. His mission was to foster unity, and he often compromised, even going to great lengths to enlist a predatory sect into the freedom struggle. Interestingly, his approach to the British wasn't one of an oppressed person confronting an oppressor, but rather a more nuanced, unifying stance. The impact of his approach ...